Mont Ventoux


Mont Ventoux weergeven op een grotere kaart

Eenzame bult
Wie het departement van de Vaucluse aandoet in de Provence ontsnapt er niet aan. Hoe charmant ook het decor van pittoreske dorpen en uitgestrekte wijngaarden, een imposante boven het landschap uittorenende steenpuist zuigt alle aandacht naar zich toe. De Provençaalse berg, de laatste berg van de Alpen, maakt geen deel uit van een aaneengesloten keten verhevenheden, maar ligt op een eenzame bult hoog boven de Vaucluse. Bij mooi weer zie je de Middellandse Zee en de Mont Blanc.

Fierheid
Voor elke Provencaal is de Ventoux een monument dat leeft. Een berg waar ze niet naast kunnen kijken. Elke dag zien ze hem, hij is het absolute centrum van hun leefwereld. De trots van hun regio. Een puist hoog boven de vlakte die in Montélimar begint en via Drôme en Provence verder zuidwaarts uitvloeit in de heuvels van de Lubéron.

Wonder
De Mont Ventoux bestaat uit een kolossale hoop stenen die de wijde Provençaalse vlakte geografisch en naar mentaliteit in twee snijdt. Aan de zuidkant, de zonnekant, groeien de druiven waarvan het sap de mensen blij maakt. De veel ruwere bodem aan de noordkant is nog maar net goed om er met hard labeur olijven op te telen. De Ventoux, aan de voet 15 kilometer breed en 25 kilometer lang, is ook een ecologisch wonder, een paradijs voor botanisten. Met een uniek microklimaat waarin planten groeien die in Noord-Afrika, in Groenland of Spitsbergen thuishoren.

Weer
Met een hoogte van 1912 meter is de Mont Ventoux het favoriete actieterrein van de weergoden. Hier waait er gemiddeld 256 dagen per jaar een mistral, hier dalen de temperaturen in de winter tot -27°C, hier omhult een mistlaag meer dan 200 dagen per jaar de top. Vooral zijn temperatuurschommelingen vormen zijn meest geducht wapen. Van bloedheet tot barkoud in een paar uur. Of op hetzelfde tijdstip aan de voet 25 graden en op de top amper 2 graden.

Klim
Elke klim is anders, afhankelijk bijvoorbeeld van de weersomstandigheden. Of van het feit dat de klim volgt op een lange aanloop, dan wel beperkt blijft tot een tijdrit vanuit Bedoin. Dat laatste was het geval in 2004, toen Iban Mayo op 10 juni in de Dauphiné Libéré de 21,6 km aflegde in 55 minuten en 51 seconden. Hiervoor ontwikkelde hij een gemiddelde snelheid van 23,2 km/u. Een absoluut record.

Observatorium
Tot voor enkele jaren had het Franse leger de hele ruimte op de top in bezit. In onderaardse bunkers stonden er raketten opgesteld die allemaal richting Sovjet-Unie wezen. Met het verdwijnen van de koude oorlog verdwenen ook de raketten en kwam er plaats vrij. Op de kruin staat nog altijd een meteorologisch observatorium met radio- en tv-antennes en luchtvaart- en militaire radars. Deze infrastructuur versterkt alleen maar de impressie dat men in een maanlandschap vertoeft.

Maanlandschap
Naar de maan vliegen is alsnog te duur, maar op de maan fietsen kan! Geen ‘klim naar de hel’ kronkelt in de laatste vijf-zes kilometer door zo‘n desolaat landschap met alleen maar witte keien die niet anders kunnen dan de indruk wekken dat je je op de maan bevindt. Het is Provençaalse kalksteen die door eeuwenlange vrieskou werd gespleten.

Petrarca

Eén van de eerste minnezangers van de ‘Mons Ventosus’ is de Italiaanse dichter en prozaïst Francesco Petrarca (1304-1374). Op 26 april 1336 was hij een van de eersten die (samen met zijn jongere broer) de 1912 hoge, kale en haast ontoegankelijke berg bedwong. Zijn woorden: «Het leven dat wij het gelukzalige noemen, ligt op een hoge plaats. Een smalle weg leidt daarheen. Op de top is het einddoel van alles, het einde van de weg. Daar ligt de bestemming van onze reis.»

Tour de France
De aantrekkingskracht van de Mont Ventoux heeft uiteraard veel van doen met legendarische prestaties die wielrenners er hebben geleverd. Van Lazarides (eerste op de top bij de eerste beklimming ooit in de Ronde van Frankrijk van 1951) tot Gaul, Merckx, Pantani en Virenque. Na de Tour in 1951 prijkte de Ventoux tot op heden slechts twaalf keer op het programma. Daarvan eindigden zeven ritten op de top.

Simpson
De onverbiddelijke reus van de Provence blijft onlosmakelijk verbonden met de Brit Tom Simpson die de top niet bereikte en zijn leven op de zuidflank liet. Dat gebeurde in 1967, op een snikhete vrijdag de dertiende. Een autopsie brengt aan het licht dat de 30-jarige Engelsman zich had gedopeerd. In een zakje op zijn shirt vond men amfetamines. Bovendien waren er in zijn bloed sporen van alcohol. Een sobere gedenksteen herinnert aan zijn dood en groeide doorheen de jaren uit tot een echt bedevaartsoord. Sinds vorig jaar is een trap aangelegd.

3 Route´s
De tocht naar de top van de Ventoux kan via drie verschillende bergzijden ondernomen. Bedoin, Malaucène en Sault. De steilste hellingen zijn de routes die starten in Bedoin en Malauscène. Zij zijn iets meer dan 21 km lang en vertonen een gemiddeld stijgingspercentage van 9 procent. De route van Sault is 26 km lang, maar minder stijl.

Ventourist
Sinds 2005 organiseert Sporta jaarlijks de Ventourist, een wielerevenement waarbij 2000 Vlamingen de Mont Ventoux tegelijk proberen te beklimmen [4]. Wie wil, krijgt zelfs de kans om 24 uur na elkaar de berg op en af te rijden. Voorlopig staat het record op naam van Toon Claes (55) uit Herentals en Jef Van Dyck (56) uit Brecht. Tijdens de Ventourist van zaterdag 9 juni 2007 beklommen ze de berg 10 maal. In 2008 deden twaalf getransplanteerden van het UZ Leuven voor eerst mee aan Ventourist om aandacht te vragen voor orgaandonatie. 

Beklimming Aantal km Gemiddeld stijgingspercentage Piekpercentage Hoogteverschil
Bedoin (zuidkant) 21,5 7,5% 11% 295-1912
Malaucène (noordkant) 21,2 7,4% 10,5% 330-1912
Sault (oostkant) 25,9 4,4% 11% 765-1909
Bron: sporta.be en dekaleberg.nl